Bij de HEMA zorgt Karin voor het zetten van koffie en thee, het schoonmaken van de kantine en het schoonhouden van de toiletten. Lastig voor Karin daarbij is dat als zij iets aangeleerd heeft, het haar veel moeite kost om dit vast te houden. Om dit op te vangen werkt haar loopbaanbegeleider geregeld met haar mee om de puntjes weer op de i te zetten. Ook als het wat lastig is om het hoofd bij het werk te houden terwijl er thuis zorgen zijn, helpt haar loopbaanbegeleider haar. Een luisterend oor is vaak voldoende om de concentratie weer bij het werk terug te krijgen.

In de loop van de tijd heeft niet alleen de loopbaanbegeleider maar ook de werkgever van Karin een stevige band met haar gekregen. Karin vindt het ontvangen van kritiek niet makkelijk. Als het daarin een keer misgaat, neemt de werkgever alle tijd om eventuele misverstanden recht te zetten. Het in dienst hebben van iemand met een arbeidsbeperking zoals Karin dat heeft, vraagt soms wat extra geduld en inzet van de werkgever. Maar Karin is dit meer dan waard.

Karin zelf vindt het werk nog steeds leuk. Soms is ze een beetje bang dat ze hier een keer weg moet en dan niet meer aan het werk kan in een reguliere baan. Gewoon omdat ze het niet redt zonder alle ondersteuning van haar werkgever, loopbaanbegeleider en de mensen thuis om haar heen. Stoppen bij de HEMA wil ze echt niet. Ze heeft in die 12½ jaar haar eigen plekje gekregen. De collega's kennen haar door en door en waarderen haar om wie ze is: een spontane, hartelijke meid met haar eigen bijzonderheden.

Karin is maandagmorgen voor de winkel open ging, verrast en flink in het zonnetje gezet door haar werkgever en collega's. Er waren veel felicitaties, een heerlijke taart, bloemen en een mooi cadeau. Voor Karin was het heel speciaal en het was best lastig om na alle feestelijkheden weer aan de slag te gaan. Maar ook dat hoort erbij. Het werk gaat door.